امروز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی شاعر فارسی گوی ایران زمین است.شاعری که آیینه ای در برابر ایرانیان نهاد تا خودشان را و هویتشان را باز یابند.او بی شک معلم دیروز و امروز و آینده ی ماست.هم او بود که به ما خرد ورزی و سختکوشی را آمو خت و حاصلش را چنین سرود:

بسی رنج بردم در این سال سی   عجم زنده کردم بدین پارسی

او شاهنامه را برایمان به یادگار گذاشت که تا عمر داریم از این دریای شگفت انگیز سیراب نمی شویم.و هم او خود چه نیکو گفت:

پي افکندم از نظم،کاخی بلند         که از باد و بارانش نايد گزند

به پاس قدر نهادن به مقام بلندش،بر پا

                                                                                           روحش شاد.